چالش میان نقض و اجرای حق نشر، سال‌ها پیش از ظهور هوش مصنوعی نیز وجود داشته است، اما با گسترش خدمات مبتنی بر هوش مصنوعی، این مسئله ابعاد پیچیده‌تری پیدا کرده.

از زمان انتشار ChatGPT در نوامبر ۲۰۲۲، استفاده از مدل‌های زبانی بزرگ در زمینه‌های مختلف و متفاوتی از نوشتن متن سخنرانی گرفته تا تنظیم قرارداد، همه‌گیر شده است؛ بنابراین عجیب نیست که برخی پژوهشگران نیز از ChatGPT برای تسریع روند انتشار نتایج تحقیقات خود بهره ببرند.

رشته رباتیک یک حوزه در حال تکامل است و به‌شدت به هوش مصنوعی و ابزارهای مبتنی بر آن متکی است.

پژوهشگران سامانه‌ای نوآورانه به نام MAIA توسعه دادند که قادر است به‌صورت خودکار آزمایش‌هایی تکرارشونده طراحی کند تا درک عمیق‌تری از اجزای داخلی مدل‌های هوش مصنوعی فراهم کند.

گوگل با پیشرفت‌های خود در حوزه هوش مصنوعی به جایگاهی دست یافته که سایر شرکت‌های فعال در این زمینه هنوز به آن نرسیده‌‌اند.

از شناسایی فرصت‌های راهبردی تا تسریع فرایندهای آزمون‌وخطا، از طراحی مشارکتی با کاربران تا بازآفرینی راهبردهای ورود به بازار، هوش مصنوعی مولد (GenAI) مرزهای تعریف و اجرای نوآوری را جابه‌جا کرده است که در حال تبدیل‌شدن به یکی از ارکان اصلی در تمام مراحل فرایند نوآوری است. اما چنین تحولی نیازمند ساختار، راهبرد و نتایج قابل‌سنجش است

همکاری چندمدلی در هوش مصنوعی، بهبود استدلال و دقت واقعی در مدل‌های زبانی بزرگ را به همراه دارد.

پس از آنکه بسیاری از کسب‌وکارها نتوانستند اینترنت، رسانه‌های اجتماعی، گوشی‌های هوشمند و تجارت الکترونیک را به‌موقع درک و به‌کار بگیرند و به همین دلیل آسیب‌های قابل‌توجهی متحمل شدند، این‌بار در رابطه با هوش مصنوعی، از همان ابتدا سوار موج شدند.

در طول سال‌ها، دانشمندان علوم دریایی همواره از توانایی حیرت‌انگیز حیواناتی مانند ماهی‌ها و فوک‌ها در شنا کردن مؤثر و کم‌مصرف، با وجود تفاوت در فرم بدنی‌شان، شگفت‌زده بوده‌اند.

پژوهشگران مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) روشی نوآورانه توسعه داده‌اند که مدل‌های زبانی بزرگ (LLMها) را برای انجام وظایف پیچیده‌ای نظیر برنامه‌ریزی راهبردی و بهینه‌سازی فرایندها، سازگارتر و کارآمدتر می‌سازد.

امروزه با ظهور کاربردهای هوش مصنوعی در تفریح و سرگرمی، سطح انتظارات مخاطبان این صنعت افزایش یافته.

پژوهشی جدید از محققان «مؤسسه فناوری ماساچوست» (MIT) منشأ نوعی سوگیری در مدل‌های زبانی بزرگ (LLMs) موسوم به «سوگیری مکانی» (Position Bias) را شناسایی کرده است.

در طی چند سال اخیر، هوش مصنوعی از یک پدیده پژوهشی که صرفاً در لابه‌لای کلمات و الگوریتم‌های مقالات دانشگاهی پیدا می‌شد، به ابزاری روزمره و در دست کاربران عادی تبدیل شد. هوش مصنوعی آهسته و پیوسته وارد زندگی انسان شد و اکنون به جایگاهی رسیده که هیچ فناوری نوظهوری، این‌قدر سریع نتوانسته به آن دست پیدا کند.

پژوهشی جدید از آزمایشگاه علوم کامپیوتر و هوش مصنوعی مؤسسه فناوری ماساچوست (CSAIL) نشان می‌دهد که توانایی‌های استدلالی مدل‌های زبانی بزرگ (LLMs) اغلب بیش از حد تخمین زده شده است.

آیا هوش مصنوعی قرار است جایگزین انسان‌ها شود و شغل‌های بسیاری را از میان ببرد؟ پاسخ به این پرسش پیچیده‌تر از آن است که در نگاه اول به نظر می‌رسد.

امروزه مدل‌های زبانی پیشرفته مانند ChatGPT می‌توانند داستان‌هایی تولید کنند که شاید در آینده پیشرفته‌تر هم بشوند. اما آیا می‌توان تصور کرد که روزی در نوشتن رمان یا ساخت نقاشی و فیلم، از انسان‌ها پیشی بگیرند؟

هوش مصنوعی (AI) به‌صورت بنیادی در حال بازطراحی نحوه انجام کارها، افراد مسئول آن کارها و چرایی انجام آن‌ها است.

محققان MIT و استنفورد سیستمی به نام SketchAgent طراحی کرده‌اند که به مدل‌های هوش مصنوعی کمک می‌کند تا طرح‌های ساده و انتزاعی را به سبک انسان‌ها و به‌صورت مرحله‌به‌مرحله ایجاد کنند.

یک تیم پژوهشی از MIT شرکت Themis AI را تأسیس کرده‌اند تا میزان عدم قطعیت مدل‌های هوش مصنوعی را بسنجند و خلأهای دانشی آن‌ها را شناسایی کنند.