گزارش حاضر IBM با بررسی دیدگاه بیش از ۳۲۰۰ مدیر ارشد در هشت کشور اروپایی و خاورمیانه، به یکی از چالش‌های اصلی گسترش هوش مصنوعی سازمانی می‌پردازد؛ یعنی فاصله میان سرعت استقرار فناوری و آمادگی سازوکارهای حاکمیت، مدیریت ریسک و پاسخ‌گویی. بر اساس یافته‌های این پژوهش، ۸۰ درصد مدیران شرکت‌کننده اعلام کرده‌اند که طی یک سال گذشته، دست‌کم یک رخداد مرتبط با هوش مصنوعی به هیئت‌مدیره یا مدیران ارشد سازمانشان گزارش شده است؛ بااین‌حال، تنها ۴۰ درصد از تغییر سیاست‌ها یا چارچوب‌های حاکمیتی در واکنش به این رخدادها خبر داده‌اند.
این شکاف با گسترش هوش مصنوعی عامل‌محور اهمیت بیشتری پیدا می‌کند؛ به‌طوری‌که ۷۵ درصد پاسخ‌دهندگان انتظار دارند عامل‌های هوش مصنوعی تا سال ۲۰۲۷ در تصمیم‌گیری‌ها از سطحی از خودمختاری برخوردار باشند، اما تنها ۳۷ درصد معتقدند چارچوب‌های حاکمیتی سازمانشان برای چنین توسعه‌ای آماده است. گزارش همچنین به ابهام در تعیین مسئولیت پیامدهای عملکرد عامل‌ها، ضعف در سنجش مالی ریسک‌های حاکمیتی و کاستی‌های نظارت بر سامانه‌های هوش مصنوعی تأمین‌کنندگان می‌پردازد. این پژوهش برای مدیران ارشد، مدیران فناوری اطلاعات و مسئولان تحول دیجیتال، تصویری داده‌محور از الزامات مدیریت هوش مصنوعی در مقیاس سازمانی و ضرورت تعریف سازوکارهای روشن نظارت، پاسخ‌گویی و کنترل ارائه می‌کند.
