نخستین هوش مصنوعی غیرگوگلی به قلب سامسونگ راه یافت

این همکاری که در سطح سیستم (System Level) بنا شده، عملاً پرپلکسیتی را به نخستین شرکت غیرگوگلی در تاریخ تبدیل کرده است که به لایه‌های زیرین و حساس سیستم‌عامل سامسونگ دسترسی دارد؛ جایگاهی که سامسونگ پیش از این تنها برای دستیارهای اختصاصی (First-party) خود رزرو کرده بود. انتخاب پرپلکسیتی برای این سطح از دسترسی، نتیجه مستقیم تعهد این شرکت به هوش مصنوعی دقیق و توانمندی خیره‌کننده در هماهنگ‌سازی (Orchestration) میان جستجو، استدلال منطقی و اقدامات عملی در سطح دستگاه است.

اکنون که چند ماه از عرضه جهانی این پرچم‌دار می‌گذرد، به بررسی ابعاد این همکاری استراتژیک که فراتر از یک ادغام ساده نرم‌افزاری خودنمایی می‌کند، می‌پردازیم.

کالبدشکافی یک ادغام تاریخی

بر اساس بیانیه رسمی و قابلیت‌هایی که اکنون در اختیار کاربران قرار گرفته، پرپلکسیتی به نخستین شرکت تاریخ تبدیل شده است که به دسترسی در سطح سیستم‌عامل (OS-level access) در گوشی‌های سامسونگ دست یافته است؛ در واقع پرپلکسیتی مهمان نیست، بلکه بخشی از خانه است. به دلیل این ادغام سیستمی، پرپلکسیتی می‌تواند مستقیماً با اپلیکیشن‌های بومی و حیاتی سامسونگ تعامل داشته باشد، از آن‌ها اطلاعات بخواند و در آن‌ها تغییر ایجاد کند.

قابلیت‌های کلیدی این ادغام که اکنون فعال هستند:

• دستیار سیستمی هوشمند: کاربران با عبارت بیدارباش اختصاصی “Hey Plex” یا نگه‌داشتن دکمه کناری، مستقیماً به قدرت استدلال پرپلکسیتی دسترسی دارند.
• تعامل میان‌برنامه‌ای: برخلاف دستیارهای معمولی، پرپلکسیتی در S26 اجازه «خواندن و نوشتن» در اپلیکیشن‌های بومی مثل تقویم، گالری، ساعت و یادآورها را دارد. برای مثال، کاربر می‌تواند از هوش مصنوعی بخواهد: «عکس‌های سفر هفته پیش را پیدا کن و بر اساس آن‌ها یک رویداد در تقویم بساز.»
• جستجوی بدون مرورگر: کاربران می‌توانند در لحظه سوال بپرسند و سیستم به گونه‌ای طراحی شده که پاسخ‌های مستند و به‌روز را بدون نیاز به باز کردن مرورگر، در محیط هر اپلیکیشنی که کاربر در آن حضور دارد، ارائه دهد.
• اتصال مستقیم به یادداشت سامسونگ: تمامی اطلاعات و پاسخ‌های دریافتی از پرپلکسیتی را می‌توان تنها با یک اشاره مستقیماً در اپلیکیشن Samsung Notes ذخیره کرد.
• بازآفرینی Bixby: سامسونگ از APIهای پرپلکسیتی در زیرساخت (Backend) Bixby استفاده کرده است. این یعنی Bixby دیگر به داده‌های ایستا متکی نیست و برای پاسخ به سوالات پیچیده، از موتور استدلال آنی پرپلکسیتی بهره می‌برد. نتیجه این است که حالا پاسخ‌هایی کاملاً مستند، دقیق و به‌روز ارائه می‌دهد.
• تمرکز بر هوشمندی مرورگر: سامسونگ در حال نهایی‌سازی ادغام رابط‌های برنامه‌نویسی پرپلکسیتی در مرورگر اختصاصی (Samsung Browser) خود نیز هست. این ویژگی که با الهام از قابلیت‌های «مرورگر عامل‌محور» (Agentic Browser) در مرورگر اختصاصی پرپلکسیتی یعنی Comet توسعه یافته، به کاربر اجازه می‌دهد تا از آن به عنوان یک موتور جستجوی پیش‌فرض و انتخابی استفاده کند. با این قابلیت، دیگر نیازی به جستجوی دستی میان ده‌ها سایت نیست؛ بلکه عامل‌های هوشمند فرآیندهای پیچیده وب‌گردی و تحلیل محتوا را به صورت خودکار برای کاربر انجام می‌دهند.
• تجربه آماده‌به‌کار: اپلیکیشن پرپلکسیتی به صورت پیش‌فرض روی تمامی گوشی‌های سری S26 نصب شده و از لحظه روشن شدن گوشی، بدون نیاز به هیچ دانلود یا تنظیمات اولیه‌ای، آماده خدمت‌رسانی است.

چالش‌ها و بازخوردهای میدانی

بررسی فروم‌های تخصصی و نظرات کاربران در اروپا و آمریکا (دو ماه پس از عرضه S26) نشان می‌دهد که این ادغام، هم‌زمان با تحسین‌های زیاد با چالش‌های غیرمنتظره‌ای هم روبرو شده است. در اینجا خلاصه‌ای از «صدای مردم» در جوامعی مثل Reddit و Samsung Members را بررسی کرده‌ایم.

۱. نقاط قوت (آنچه مردم عاشقش شده‌اند)

• خداحافظی با نتایج فیک گوگل: کاربران اروپایی به شدت از اینکه می‌توانند بدون باز کردن مرورگر و دیدن تبلیغات گوگل، پاسخ‌های مستند (Citated) دریافت کنند، راضی هستند. آن‌ها می‌گویند پرپلکسیتی در لایه سیستم‌عامل، گوشی را به یک «دانشنامه زنده» تبدیل کرده است.
• احیای Bixby: بسیاری از کاربران می‌گویند Bixby که قبلاً «کودن» به نظر می‌رسید، حالا با مغز پرپلکسیتی بسیار باهوش شده و پاسخ‌های به‌روز (مثلاً درباره نتایج فوتبال دیشب یا قیمت لحظه‌ای سهام) می‌دهد.
• ادغام با نوت (Notes): قابلیت ذخیره مستقیم پاسخ‌های هوش مصنوعی در اپلیکیشن نوت سامسونگ، میان دانشجویان و محققان بسیار محبوب شده است.

۲. نقاط ضعف و شکایت‌ها

• حذف ناگهانی “Hey Plex”: یکی از داغ‌ترین بحث‌ها در فروم‌ها حذف شدن عبارت بیدارباش “Hey Plex” در آپدیت امنیتی مارس ۲۰۲۶ بود! به نظر می‌رسد سامسونگ به دلیل تداخل فرکانسی با دستیار گوگل یا مسائل مصرف باتری، این قابلیت را در برخی مناطق غیرفعال یا محدود به دکمه فیزیکی کرده است که باعث نارضایتی کاربران شده است.
• پولی بودن ویژگی‌های برتر: کاربران از اینکه برای استفاده کامل از قدرت پرپلکسیتی (مثل دسترسی به مدل GPT-4o یا Claude 3.5) همچنان باید اشتراک Perplexity Pro داشته باشند، گلایه دارند. آن‌ها انتظار داشتند با خرید یک گوشی ۱۳۰۰ دلاری، این خدمات رایگان باشد.
• سردرگمی در انتخاب (AI Overload): برخی کاربران می‌گویند وجود سه دستیار (Google Gemini، Bixby و Perplexity) در یک گوشی گیج‌کننده است. تنظیمات پیچیده برای انتخاب دستیار پیش‌فرض، انتقادهایی را برانگیخته است.

۳. وضعیت پایداری و باگ‌ها

• در فروم‌های توسعه‌دهندگان، گزارش‌هایی از کندی در پاسخ‌گویی در ساعات اوج مصرف وجود دارد.
• برخی کاربران در بریتانیا گزارش داده‌اند که گوشی آن‌ها به صورت پیش‌فرض اپلیکیشن را نداشته و مجبور شده‌اند دستی آن را نصب کنند که نشان‌دهنده ناهماهنگی در عرضه منطقه‌ای است.

تحلیل استراتژیک: شطرنج قدرت در حکمرانی دیجیتال

اما چرا سامسونگ دست به چنین ریسک بزرگی زد و اجازه داد یک استارتاپ به هسته مرکزی گوشی‌هایش نفوذ کند؟ تحلیل لایه‌های زیرین این همکاری نشان می‌دهد که حرکت سامسونگ فراتر از یک آپدیت نرم‌افزاری ساده است. این یک شطرنج استراتژیک در بالاترین سطوح قدرت تکنولوژی است. در اینجا به سراغ تحلیل این همکاری از منظر حکمرانی دیجیتال و استراتژی شرکت‌های بزرگ (Big Tech) می‌رویم.

۱. خروج از سایه گوگل (استقلال پلتفرمی)

سال‌هاست که سامسونگ به عنوان بزرگترین شریک گوگل، در واقع گروگان اکوسیستم اندروید و سرویس‌های گوگل بوده است. این یک حرکت تدافعی دو هدف را دنبال می‌کند:

• کاهش وابستگی: با آوردن پرپلکسیتی به لایه هسته (Kernel/OS Level)، سامسونگ به گوگل پیام داد که اندروید دیگر حیاط خلوتِ انحصاری Google Gemini نیست.
• اهرم فشار: سامسونگ با این کار، قدرت چانه‌زنی خود را در قراردادهای اشتراک درآمد با گوگل (که میلیاردها دلار ارزش دارد) بالا می‌برد. اگر گوگل شرایط سخت‌گیرانه‌ای بگذارد، سامسونگ حالا یک جایگزین آماده و ادغام‌شده در آستین دارد.

۲. پارادایم جدید «هماهنگ‌کننده» به جای «تولیدکننده»

طراحی سری S26 بر پایه یک حقیقت آماری بنا شده است: داده‌های داخلی سامسونگ نشان می‌دهد که تا سال ۲۰۲۶، از هر ۱۰ کاربر، ۸ نفر به صورت روزانه به بیش از دو عامل هوش مصنوعی (AI Agent) تکیه می‌کنند. سامسونگ با درک این رفتار، نخستین سازنده بزرگی است که سیستم‌عامل خود را با این واقعیت تطبیق داده است.

تجربه مشتریان سازمانی پرپلکسیتی در سال ۲۰۲۵ نیز ثابت کرد که هیچ مدل هوش مصنوعی واحدی (اعم از GPT یا Claude) نتوانسته است بیش از ۲۳ درصد از پرس‌وجوها را تا پایان سال به خود اختصاص دهد؛ چرا که کاربران ترجیح می‌دهند بسته به نوع وظیفه، بین مدل‌های مختلف سوییچ کنند.

شرکت‌های بزرگ فهمیده‌اند که هیچ هوش مصنوعی واحدی نمی‌تواند در همه چیز (جستجو، خلاقیت، کنترل دستگاه) بهترین باشد. سامسونگ با پیاده‌سازی همین اصل در سطح دستگاه، به Galaxy AI اجازه می‌دهد تا نقش هماهنگ‌کننده را ایفا کرده و میان این مدل‌های مختلف بهترین گزینه را برای نیاز کاربر انتخاب کند.

در این نگاه، گوشی سامسونگ برای جستجو از پرپلکسیتی، برای کارهای روزمره از جمینای و برای کنترل سخت‌افزار از Bixby استفاده می‌کند؛ این یعنی سامسونگ «مالکِ تجربه کاربری» باقی می‌ماند، بدون اینکه هزینه سنگین توسعه مدل را بپردازد. هم‌چنین به جای جنگیدن برای ساختن بهترین LLM جهان (که هزینه‌ای میلیاردی دارد)، خود را به عنوان «مدیرِ هوش‌های مصنوعی» معرفی کرده است.

۳. حکمرانی داده و حریم خصوصی

از نگاه حکمرانی دیجیتال، تمرکز قدرت در دست یک یا دو شرکت (گوگل و اپل) یک تهدید امنیتی و اقتصادی است. رویکرد سامسونگ با سیاست‌های جدید ضدانحصار در اروپا هماهنگی کامل دارد و آن را به عنوان برندی «باز» و «کاربرمحور» در مقابل اکوسیستم‌های بسته معرفی می‌کند. این بازتعریف استراتژیک بر دو پایه اساسی استوار است:

• تنوع‌بخشی به جریان داده‌ها: با ورود پرپلکسیتی، جریان داده‌های کاربران سامسونگ دیگر فقط به سرورهای گوگل نمی‌ریزد. این توزیع داده، از نظر رگولاتورهای اروپایی (EU) یک امتیاز مثبت برای «رقابت‌پذیری» محسوب می‌شود.
• حاکمیت بر معنا: پرپلکسیتی برخلاف گوگل که بر اساس تبلیغات کار می‌کند، بر اساس «پاسخ دقیق» کار می‌کند. سامسونگ با این انتخاب، خود را به عنوان برندی که به «دقت و کیفیت» اهمیت می‌دهد (و نه فقط نمایش تبلیغ) بازتعریف کرده است.

در حالی که اپل با احتیاط فراوان تنها ChatGPT را به عنوان یک گزینه جانبی پذیرفته، سامسونگ می‌خواهد «لایه حکمرانی» باشد؛ جایی که تصمیم می‌گیرد کدام هوش مصنوعی، در چه زمانی و برای چه کاری بهترین است. یک سوال باقی می‌ماند: آیا کاربران عادی آمادگی مدیریت سه هوش مصنوعی مختلف را در یک دستگاه دارند، یا این حجم از «انتخاب»، در نهایت به «سردرگمی» منجر خواهد شد؟