از ۱۰۶ مسئله واقعی تا ۷ تیم؛ کارنامه کمپین ۱۰۰RFS کارخانه هوش مصنوعی ایران
تیم تحریریه
- ۲ مهر ۱۴۰۵
کمپین 100RFS کارخانه هوش مصنوعی ایران با هدف تبدیل مسائل واقعی صنعت و کسبوکار به نقطه شروع شکلگیری استارتاپها برگزار شد. در این کمپین ۱۰۶ مسئله شناسایی و منتشر شد و ۵۰۰ تیم از بیش از ۵۰ شهر ثبتنام کردند؛ در نهایت ۹ تیم پذیرفته شدند و ۷ تیم در مسیر ساخت محصول باقی ماندند.
100RFS ؛ وقتی مسئله قبل از محصول قرار میگیرد
100RFS مخفف Request for Startup است؛ مدلی که در آن بهجای ساخت محصول و سپس جستوجوی بازار، ابتدا یک مسئله واقعی از صنعت یا کسبوکار شناسایی میشود و تیمهای فناور برای حل آن وارد مسیر ساخت محصول میشوند.
کارخانه هوش مصنوعی ایران در این کمپین ۱۰۶ مسئله واقعی را از دل صنعت، بازار و کسبوکارهای ایران استخراج و بهصورت عمومی منتشر کرد. هدف این بود که تیمها یکی از این مسائل را انتخاب کنند و راهحلی مبتنی بر هوش مصنوعی برای آن بسازند؛ راهحلی که در ادامه امکان اتصال به صنعت، اجرای پایلوت و آمادهشدن برای جذب سرمایه را داشته باشد.
تفاوت این مدل با یک دوره آموزشی یا پروژه دانشگاهی، در واقعیبودن مسئلههاست؛ مسائلی که دارای داده، محدودیت، بازار و ذینفع مشخص هستند.
۵۰۰ تیم از بیش از ۵۰ شهر
فراخوان 100RFS طی دو ماه موفق شد ۵۰۰ تیم را جذب کند. ثبتنامکنندگان از بیش از ۵۰ شهر و نقطه جغرافیایی بودند و دامنه سنی اعضای تیمها از ۱۶ تا ۵۵ سال متغیر بود.
تهران با ۶۴ درصد بیشترین سهم ثبتنامها را داشت و ۳6 درصد ثبتنامکنندگان خارج از تهران بودند. در میان شهرهای ثبتشده، شهرهایی مانند نهبندان، ایرانشهر، ماکو، طبس و زاهدان نیز حضور داشتند. یک ثبتنام نیز از ونکوور انجام شده است.
از نظر سنی، میانگین سن ثبتنامکنندگان ۲۹ سال و میانه سنی آنها ۲۷ سال بود. همچنین 60 درصد افراد در بازه ۲۰ تا ۲۹ سال و ۷۴ درصد در بازه ۲۰ تا ۳۴ سال قرار داشتند.
تنوع رشتهای؛ از فناوری تا اقتصاد و پزشکی
دادههای ثبتنامی نشان میدهد شرکتکنندگان تنها از حوزه هوش مصنوعی و برنامهنویسی نیامده بودند. در مجموع ۲۲۵ عنوان متفاوت برای رشته تحصیلی ثبت شده بود که پس از یکسانسازی، در خانوادههای مختلف رشتهای دستهبندی شدند.
سه خانواده اصلی شامل فناوری دیجیتال، مهندسیهای غیرکامپیوتری و شته هایی مثل مدیریت، کسبوکار، اقتصاد و مالی بودند. در میان ثبتنامکنندگان همچنین افرادی از حوزههایی مانند پزشکی، معماری، هنر و علوم انسانی حضور داشتند.
از ۵۰۰ متقاضی تا ۷ تیم
از میان ۵۰۰ تیم ثبتنامکننده، ۹ تیم وارد کمپ شدند؛ به بیان دیگر، تقریباً از هر ۵۶ تیم، یک تیم پذیرفته شد.
در ادامه مسیر، ۲ تیم از ۹ تیم پذیرفتهشده از فرایند ساخت خارج شدند و در نهایت ۷ تیم در کارخانه باقی ماندند.
۹۹۷؛ مدل کاری تیمهای منتخب
کارخانه برای تیمهای پذیرفتهشده یک ریتم کاری فشرده با عنوان ۹۹۷ تعریف کرد؛ یعنی کار هفت روز هفته، از ساعت ۹ صبح تا ۹ شب.
در این مسیر، تیمها به فضای کار و امکانات موردنیاز ساخت، ابزارهای هوش مصنوعی، منتورشیپ تخصصی، شبکه متخصصان و بنیانگذاران، دسترسی به صاحبان مسئله و صنعت و جلسات مستمر ارزیابی و بازخورد دسترسی داشتند. طبق گزارش کارخانه، برای تیمها همچنین اکانتها و توکنهای موردنیاز ابزارهای هوش مصنوعی و هزینههای لازم برای ساخت فراهم شده و برای اعضایی که از شهرهای دیگر آمدهاند، امکان اسکان در نظر گرفته شده است.
۷ تیم در هفت حوزه
هفت تیم باقیمانده در زمان انتشار گزارش، روی حوزههای زیر فعالیت میکردند:
- فناوری املاک (PropTech)
- یادگیری تطبیقی (Adaptive Learning)
- دستیار طراحی (Design Copilot)
- سامانههای طراحی دارو مبتنی بر هوش مصنوعی
- موتور تصمیمگیری تأمین مالی کسبوکارهای کوچک و متوسط
- بینایی ماشین (Computer Vision)
- کاربردپذیری رباتهای متحرک خودران و اتوماسیون صنعتی
این تیمها نیز محدود به تهران نبودند؛ طبق گزارش، یکی از تیمها از زاهدان و تیم دیگری با اعضایی از اصفهان و قم در کارخانه فعالیت میکرد.
از 100RFS تا «کوره»
گزارش 100RFSدر نهایت به برنامه بعدی کارخانه، یعنی «کوره پاییز کارخونه» میرسد. این برنامه برای تیمهایی طراحی شده که میخواهند روی یک مسئله واقعی کار کنند و در یک دوره سهماهه، مسیر ساخت محصول و شکلگیری استارتاپ را ادامه دهند.
بنابراین، 100RFS را میتوان مرحله شناسایی و عرضه مسائل واقعی و جذب تیمها دانست؛ در حالی که «کوره» ادامه این مسیر برای تیمهایی است که وارد مرحله ساخت شدهاند.
