
کدینگ وایب:
وقتی هوش مصنوعی «حال و هوای» نرمافزار را میفهمد!
تحولات هوش مصنوعی در حال تغییر اساسی روشهای توسعه نرمافزار است. امروزه دیگر نیازی نیست توسعهدهندگان روبروی یک ویرایشگر خالی بنشینند و هر خط کد را به صورت دستی بنویسند. با ظهور دستیاران هوش مصنوعی مانند ChatGPT و قابلیتهای پیشرفته تولید کد، حالا نوبت به «کدینگ وایب» رسیده است.
تأثیر هوش مصنوعی بر برنامهنویسی
هوش مصنوعی با توانایی تولید کد از روی دستورات متنی ساده، انقلابی در صنعت نرمافزار ایجاد کرده است. برخلاف ابزارهای سنتی تولید کد که محدود به حوزههای خاص بودند، مدلهای امروزی مانند ChatGPT میتوانند ماژولهای منبع باز مناسب را انتخاب کنند، آنها را به هم متصل نمایند و کد آماده اجرا همراه با توضیحات دقیق ارائه دهند. این قابلیتها به سرعت در حال بهبود هستند و تأثیرات عمیقی بر مهارتهای برنامهنویسی، روشهای آموزشی و شیوههای توسعه نرمافزار گذاشتهاند.
کدینگ وایب چیست؟
این مفهوم که توسط «آندری کارپاتی» مطرح شده است، گام بعدی در این تحول محسوب میشود. در کدینگ ویب، تمرکز اصلی بر روی حال و هوای نرمافزار است، نه خود کد. در این روش، توسعهدهنده با استفاده از زبان طبیعی (انگلیسی نوشتاری یا گفتاری) به هوش مصنوعی جهتدهی مفهومی میکند و هوش مصنوعی به صورت تکراری کد را اصلاح، بهبود و گسترش میدهد. نکته جالب این است که توسعهدهنده ممکن است حتی نسخههای مختلف کد را نخواند، بلکه فقط رفتار آن را بر اساس تستهای اجرا شده ارزیابی کند.
در یک پروژه واقعی، نویسنده با استفاده از این روش موفق به ساخت شبیهساز یک واکنش شیمیایی شد. با ارائه دادههای آزمایشگاهی و نام واکنش به هوش مصنوعی، سیستم معادلات ریاضی مناسب را شناسایی و یک شبیهساز پایتون ایجاد کرد. پس از چندین تکرار و با افزودن پیچیدگیهای واقعگرایانه به کمک هوش مصنوعی، شبیهساز نهایی رفتار مشاهده شده در آزمایشگاه را به دقت تقلید میکرد.
این تحولات نشان میدهد که نقش توسعهدهندگان در حال تغییر از «نویسنده کد» به «هدایتگر مفهومی» است، تغییری که میتواند آینده صنعت نرمافزار را متحول کند.