گزارش حاضر به بررسی «شکاف توانمندی» در هوش مصنوعی میپردازد؛ شکافی که میان سرعت رشد قابلیتهای مدلهای پیشرفته و میزان استفاده واقعی کاربران ایجاد شده است. نوآوری در هوش مصنوعی با سرعتی بیسابقه در حال پیشروی است و توانایی مدلها در انجام وظایف پیچیده تقریباً هر هفت ماه دو برابر میشود، اما بهرهبرداری از این توانمندیها در دنیای واقعی بسیار کندتر پیش میرود.
گزارش حاضر نشان میدهد که بزرگترین منافع اقتصادی تنها زمانی محقق میشود که افراد، شرکتها و کشورها بتوانند این قابلیتها را در جریانهای واقعی کار به کار گیرند. دادههای استفاده از ChatGPT نشان میدهد تفاوت چشمگیری میان کاربران عادی و کاربران حرفهای (۷ برابر) و نیز میان کشورها (۳ برابر) در میزان استفاده از «توان فکری» مدلها وجود دارد. این شکاف ناشی از کمبود «دسترسی» و «عاملیت» است؛ یعنی ابزارهای مناسب و توانایی بهکارگیری آنها. کاهش این شکاف برای بهرهگیری کامل از فرصتهای اقتصادی و اجتماعی هوش مصنوعی ضروری است.
