Antigravity 2.0 منتشر شد

در این برنامه، کاربران به‌صورت همگام (synchronously) و ناهمگام (asynchronously) با عامل‌های قدرتمند تعامل دارند و هیچ محیط توسعه یکپارچه‌ای (IDE) در آن تعبیه نشده است. اگرچه این نسخه بسیاری از اصول کلیدی رابط «مدیر عامل» (Agent Manager) در محیط توسعه یکپارچه Antigravity را حفظ کرده است، اما یک برنامه دسکتاپ کاملاً مجزا محسوب می‌شود. این محصول برای سازمان‌ها در دسترس بوده، توسط جدیدترین مدل‌های Gemini پشتیبانی می‌شود و توانایی هماهنگ‌سازی عامل‌هایی را دارد که قادر به انجام وظایف پیچیده هستند.

ویژگی‌ها

هسته اصلی همچنان یک عامل است. شما می‌توانید به‌صورت همگام با یک عامل گفت‌وگو کنید، مصنوعات (artifacts) تولیدشده توسط آن را مشاهده کنید و بازخوردهای خود را مستقیماً روی مصنوعات اعمال کنید تا عامل را به سمت نتایج دلخواه خود هدایت نمایید.

این عامل‌ها اکنون قدرتمندتر از گذشته هستند. برخی از قابلیت‌های جدید عبارت‌اند از:

• عامل‌های فرعی پویا (Dynamic subagents): عامل اصلی می‌تواند به طور پویا تصمیم به تعریف و فراخوانی عامل‌های فرعی برای انجام زیروظایف متمرکز بگیرد؛ بدین ترتیب، پنجره زمینه عامل اصلی اشغال نشده و امکان اجرای موازی کارها فراهم می‌گردد.
• مدیریت وظایف ناهمگام: وظایف و دستورات مدیریت می‌شوند و می‌توانند به‌صورت ناهمگام اجرا شوند تا مانع ادامه کار عامل اصلی نگردند.
• قلاب‌های JSON : اکنون می‌توانید قلاب‌هایی را در یک قالب ساده JSON تعریف کنید که به شما اجازه می‌دهد رفتار عامل Antigravity را رهگیری و کنترل نمایید.

یک روش کاملاً جدید برای تعامل با عامل‌ها در Antigravity 2.0، استفاده از «وظایف زمان‌بندی‌شده» (Scheduled Tasks) است؛ جایی که می‌توانید کرون‌هایی (crons) را برای راه‌اندازی فراخوانی عامل‌های Antigravity در یک زمان‌بندی ازپیش‌تعیین‌شده تعریف کنید. دیگر نیازی نیست هر عامل را به‌صورت دستی فراخوانی کنید.

همچنین اتصال محکم میان عامل و مخزن (repository) حذف شده است. اکنون به‌جای اینکه گفت‌وگوهای عامل بر اساس «فضای کاری» (یعنی همان مخزن) گروه‌بندی شوند، بر اساس «پروژه» گروه‌بندی می‌شوند که می‌تواند شامل چندین پوشه باشد و تنظیمات و دسترسی‌های مختص به عامل خود را اعمال کند. این امر به کاربر اجازه می‌دهد تا ضمن اعمال محدودیت‌های خاص و مناسب، به عامل‌ها دسترسی به اطلاعات بیشتر و امکان مقابله با وظایف پیچیده‌تری را بدهد.

دستورات جدید

فهرست کاملی از دستورات اسلش (slash commands) جدید و جذاب نیز اضافه شده‌اند:

• /goal: اجرا تا زمان اتمام کامل وظیفه مشخص‌شده، بدون درخواست ورودی میانی از کاربر.
• /grill-me: پیش از شروع پیاده‌سازی، پرسش‌هایی را مطرح می‌کند تا در مورد جزئیات خاص برنامه هم‌سویی ایجاد شود.
• /schedule: اجرای یک دستورالعمل به‌عنوان یک تایمر یک‌باره در آینده یا بر اساس یک زمان‌بندی تکرارشونده (از طریق وظایف زمان‌بندی‌شده).
• /browser: گوگل این بازخورد را دریافت کرد که عامل‌ها هنوز به‌اندازه کافی توانمند نیستند تا دقیقاً زمان استفاده از مرورگر را تعیین کنند. بنابراین، فعلاً قابلیتی ایجاد کرده که یک دستور اسلش، این رفتارها را کنترل کند. در صورت استفاده، عامل با دقت از عملگرهای اولیه مرورگر استفاده می‌کند و در غیر این صورت، آن را نادیده می‌گیرد.

یکی از ویژگی‌های جدید این است که ورودی صوتی (نماد میکروفون در کنار کادرهای ورودی متن) اکنون به‌جای جمع‌آوری فایل صوتی خام برای ارسال به مدل، رونویسی زنده (live transcription) انجام می‌دهد.

فهرست بلندی از بهبودهای رابط کاربری (UI) و ارتقای عملکرد وجود دارد تا Antigravity 2.0را به قدرتمندترین و شهودی‌ترین روش برای کار با عامل‌ها تبدیل کند؛ ازجمله سازمان‌دهی نوار کناری، گفتگوهای مستقل، یک جریان روانِ بررسی برای تغییرات، عناصر رابط کاربری جدید برای تمامی قابلیت‌های جدید عامل و موارد دیگر.

دانلود Antigravity

چرا نسخه 2.0؟

زمانی که در نوامبر ۲۰۲۵ محیط توسعه یکپارچه گوگل Antigravity راه‌اندازی شد، هیچ رابط کاربری گرافیکی مبتنی بر عامل (agent-first GUI) در بازار وجود نداشت. گوگل می‌خواست ثابت کند که چنین رابطی، حداقل برای توسعه نرم‌افزار کارآمد است. بنابراین، درحالی‌که هسته IDE در Antigravity یک محیط توسعه آشنا و مبتنی بر عامل بود، گوگل Agent Manager را معرفی کرد؛ یک رابط ثانویه که بسیاری از عناصر رابط کاربری IDE را حذف می‌کرد. این امر به کاربران اجازه می‌داد تا بر روی خودِ گفت‌وگوهای عامل، مصنوعات تولیدشده توسط آن‌ها و مدیریت چندعاملی (multi-agent management) تمرکز کنند. از زمان راه‌اندازی، میلیون‌ها توسعه‌دهنده IDE Antigravity را پذیرفته‌اند و این پارادایم مبتنی بر عامل، به یک استاندارد در سراسر صنعت تبدیل شده است.

بااین‌حال:

• در مقطعی، برنامه‌نویسی به کارهای دانش‌محور (knowledge work) تعمیم خواهد یافت؛ هم به این دلیل که مدل‌ها بهتر می‌شوند و هم به این دلیل که طبیعتاً سقفی برای ارزش کلی که می‌توان با تسریع صرفِ برنامه‌نویسی به کاربران ارائه داد، وجود دارد.
• در چنین دنیایی، گره‌زدن یک IDE و یک رابط مبتنی بر عامل در یک برنامه واحد، برای کسانی که با کد و IDEها آشنایی کمتری دارند، گیج‌کننده خواهد بود. حتی بدون این تفکیک، گوگل از تعداد افرادی که Agent Manager را در IDE Antigravity برای چنین وظایف غیرتوسعه‌ای اتخاذ کردند، شگفت‌زده شد؛ اما این کار چندان شهودی نیست.
• محصول، چارچوب مهارِ عامل (agent harness) و لایه‌های مدل، همگی باید به طور مشترک بهینه‌سازی و توسعه می‌یافتند؛ و درحالی‌که برنامه‌نویسی عامل‌محور گامی ضروری به‌سوی هوش عمومی مدل است، اما کافی نیست.

در ماه‌های گذشته گوگل سعی کرده:

• چارچوب مهارِ عاملِ محصول Antigravity را با پشته‌های آموزش و ارزیابی Gemini یکپارچه کند.
• محصول را از پایه با معماری مبتنی بر عامل (agent-first)، مستقل از یک IDE یا سایر مفاهیم خاصِ توسعه مانند مخازن، بازطراحی کند.
• پلتفرم Antigravity را با رابط‌ها و ابزارهای بیشتر تکمیل کند تا به یک پیشنهاد جامع تبدیل شود (مانند راه‌اندازی Antigravity CLI و Antigravity SDKو API).

شروع به کار با Antigravity 2.0

اگر قبلاً IDE Antigravity را نصب کرده‌اید، در به‌روزرسانی بعدیِ آن برنامه، به طور خودکار به Antigravity 2.0 ارتقا خواهد یافت. در این مرحله، از شما پرسیده می‌شود که آیا همچنان تمایل دارید IDE Antigravity را حفظ کنید یا خیر، که این امر برای توسعه‌دهندگان توصیه می‌شود: این دو برنامه در داک (dock) سیستم شما از طریق پس‌زمینه نمادشان قابل‌تمایز خواهند بود. نماد Antigravity 2.0دارای پس‌زمینه سفید است، درحالی‌که نماد IDE Antigravity روی یک شبکه سیاه قرار دارد.