گزارش حاضر به یکی از مهم‌ترین پرسش‌های سیاست‌گذاری هوش مصنوعی می‌پردازد: آیا کشورها می‌توانند کنترل و استقلال راهبردی خود را در حوزه هوش مصنوعی افزایش دهند، بدون آنکه از مزایای همکاری و وابستگی متقابل جهانی محروم شوند؟نویسندگان، «حاکمیت هوش مصنوعی» را نه به معنای خودکفایی کامل، بلکه مجموعه‌ای از راهبردها برای افزایش توان کشورها در تصمیم‌گیری مستقل درباره زیرساخت‌ها، داده‌ها، مدل‌ها و کاربردهای هوش مصنوعی