{“aigc_info”:{“aigc_label_type”:0,”source_info”:”dreamina”},”data”:{“os”:”web”,”product”:”dreamina”,”exportType”:”generation”,”pictureId”:”0″},”trace_info”:{“originItemId”:”7613739632609529101″}}
جنگ با ایران سیاستهای هوش مصنوعی را به هم میزند
سید محمدجواد فیاض
- ۱۴ اسفند ۱۴۰۴
جمعه گذشته، پیت هگست وزیر دفاع ایالات متحده و ترامپ شرکت هوش مصنوعی Anthropic را بهعنوان یک تهدید زنجیره تأمین برای امنیت ملی ایالات متحده معرفی کردند و از این شرکت بهعنوان یک «شرکت رادیکال و آگاه از مسائل اجتماعی» تحت مدیریت «افراد چپگرا» نام بردند.
تنها چند ساعت بعد، ارتش ایالات متحده به ایران حمله کرد و گزارشها حاکی از این است که از ابزارهای همین شرکت برای انجام یک سری حملات مستقیم در تهران و سراسر کشور استفاده شده است.
به نقل از Politico این تفاوت آشکار در لحظهای به وقوع پیوست که ابزارهای هوش مصنوعی در حال تبدیلشدن به بخشهای ضروری برنامههای جنگی آمریکا هستند؛ از برنامهریزی سناریوها گرفته تا گزارشهای اطلاعاتی و حتی شناسایی اهداف. این موضوع نشان داد که حتی این فناوری نیز در معرض خطر افتادن در دام جهتگیریهای سیاسی و جنگهای فرهنگی است که واشنگتن را آلوده کرده است.
تا هفته گذشته، Anthropic رابطه انحصاری با وزارت دفاع ایالات متحده داشت تا ابزارهای آن در محیطهای محرمانه استفاده شود. این شرکت نخستین توافق انحصاری خود را با پنتاگون را در دوران ریاستجمهوری بایدن امضا کرد و دو خط قرمز تعیین کرد
- ابزار هوش مصنوعی Anthropic به نام Claude نمیتواند برای نظارت بر شهروندان آمریکایی استفاده شود
- این ابزار نباید برای کنترل سلاحهای خودمختار مرگبار استفاده شود.
دولت ترامپ نیز این شرایط را بررسی و پذیرفت؛ اما درگیری زمانی شروع شد که Anthropic شروع به پرسش درباره چگونگی استفاده دقیق از ابزارهای هوش مصنوعی خود در عملیات دستگیری رئیسجمهور پیشین ونزوئلا، نیکولاس مادورو، کرد و از آنجا بود این موضوع بهسرعت تشدید شد.
بهمحض قراردادن Anthropic در فهرست سیاه، وزارت دفاع ایالات متحده شب جمعه اعلام کرد که قراردادی با رقیب Anthropic یعنی OpenAI امضا کرده است که به نظر میرسد شامل شرایط مشابهی باشد. اگرچه برخی ناظران استانداردهای اسانگیرانهتری را در مورد نظارت بر شهروندان آمریکایی در توافق با OpenAI مشاهده میکنند.
به نقل از این منبع آنچه پنتاگون با آن مشکل دارد، سیاستهای آنتروپیک و مدیرعامل آن «داریو آمودی» است. درست است که چندین نفر از دولت بایدن پس از ترک مقامهای خود به این شرکت پیوستند؛ اما توصیف این شرکت بهعنوان شرکتی که صرفاً با دموکراتها یا جناح چپ همراستا است، سادهسازی نادرستی از فلسفه سیاسی و منافع استراتژیک آنها است.
Anthropic و رهبران آن اغلب با فلسفه «ایثار مؤثر» (Effective Altruism) یا راسیونالیسم شناخته میشوند. در عمل، این بدان معناست که آنها بخش زیادی از وقت خود را به تفکر در مورد ایمنی و همراستایی هوش مصنوعی اختصاص میدهند؛ بهگونهای که سیستمهای هوش مصنوعی مطابق اصول یا اهداف انسانی عمل کنند. آمودی خود از هرگونه اظهارنظر عمومی مستقیم در مورد ایثار مؤثر خودداری کرده است، زیرا این فلسفه هنوز در فرهنگ سیاسی عمومی به طور عمده به بنیانگذار فاسد FTX «سام بنکمن-فرید» نسبت داده میشود. اما ایدههای این جنبش همچنان پایهگذار تفکر بیشتر پژوهشگران برجسته هوش مصنوعی، هم در Anthropic و هم در شرکتهای رقیب است.
در سالهای اخیر در سیلیکونولی، کسانی که بهطور به ایمنی هوش مصنوعی توجه دارند با گروهی از افراد روبهرو شدهاند که بهعنوان شتابگراها شناخته میشوند. آنها معتقدند که هر گونه مقررات در زمینه توسعه هوش مصنوعی در ایالات متحده باعث ازدسترفتن مزیت رقابتی مقابل چین خواهد شد. این دو جبهه همیشه در مقابل یکدیگر قرار ندارند؛ برخی از فلسفههای ایثار مؤثر به نتایج مشابهی میرسند که شتابگراها در مورد برخی از مقررات به آن میرسند. اما شتابگراها کسانی هستند که در دوران ترامپ به قدرت رسیدهاند؛ دیوید ساکس، مسئول هوش مصنوعی، نمونه روشنی از این گروه است.
اینها بحثهای حزبی نیستند؛ اما اختلافات داخلی میان بنیانگذاران، پژوهشگران و حامیان متمرکز بر فناوری در حال تبدیلشدن به مسائل مهمتری از نظر سیاسی هستند زیرا موضوع هوش مصنوعی در حال تبدیلشدن به اصلیترین بحث در سیاست است و در چند روز گذشته، این اختلافات ناگهان به بخشی از یک جنگ سیاسی مهم تبدیل شدهاند، چه هگست و ترامپ از آنها آگاه باشند یا نباشند.
تصمیم دولت ترامپ مبنی بر کنارگذاشتن Anthropic و اعلام آن بهعنوان تهدید زنجیره تأمین؛ عنوانی که میتواند به شدت توانایی این شرکت را برای عملکرد، کسب درآمد و ادامه رشد محدود کند، هم حامیان ایمنی هوش مصنوعی و هم شتابگراها را شوکه کرده است.
اگرچه برخی استثناهای قابلتوجه وجود دارند، شتابگراها از اینکه هگست به نظر میرسد در حال آسیبرساندن به رشد یکی از برجستهترین شرکتهای هوش مصنوعی آمریکاست، ناراضی هستند و جناح ایمنی هوش مصنوعی از اینکه دولت در تلاش است تا استانداردها را آسانتر کند و این کار را در مخالفت با آرزوهای شرکت پیشروی هوش مصنوعی که به آن اعتماد دارند انجام میدهد، خشمگین است.
«دین بال» پژوهشگر ارشد بنیاد نوآوری آمریکا که طرح اقدام هوش مصنوعی ترامپ را که به نفع شتابگراها نوشته بود، کمتر از یک سال پیش منتشر کرده و سپس از کاخ سفید خارج شد؛ در مقالهای ادعا کرد اقدامات هگست «به یک اصل اساسی جمهوری آمریکا حمله میکند، اصلی که به طور سنتی برای محافظهکاران بسیار مهم است: مالکیت خصوصی.»
با پیونددادن دو فلسفه رقابتی هوش مصنوعی به چارچوب سیاسی موجود چپ و راست، ترامپ و هگست همپیمانان غیرمعمول را در صنعت فناوری کنار هم قرار دادند و آنها همچنین ممکن است Anthropic را برای افرادی که توجه زیادی به تحولات خاص هوش مصنوعی ندارند به طور آشکارتری به جناح چپ نسبت دهند.
