به زبان ساده وقتی کسی می‌گوید یک سیستم هوش مصنوعی «بیدار» (woke) است، معمولاً در حال انتقاد به این واقعیت است که مدل بیش از حد مراقب است که «نزاکت سیاسی» (politically correct) داشته باشد.

رقابت تب‌آلود غول‌های فناوری برای دستیابی به هوش مصنوعی فراانسان، شکاف عمیقی میان آن‌ها و عموم مردم ایجاد کرده است؛ در حالی که چین با تمرکز بر کاربردهای عملی، پیشتاز میدان می‌شود.

گزارش‌های تخصصی نشان می‌دهد که افزایش دسترسی به ابزارهای هوش مصنوعی (AI) و ترجمه ماشینی، خطر نابودی دیجیتال زبان‌های کم‌گویشور را به‌شدت افزایش داده و یک «حلقه تباهی زبانی» ایجاد کرده است.

امروزه هوش مصنوعی نه‌تنها ابزاری برای تسریع انجام وظایف و افزایش بهره‌وری محسوب می‌شود، بلکه توانایی آن در ارائه تحلیل‌ها، پیشنهادها و پاسخ‌های پیچیده نیز موردتوجه قرار گرفته است.

وقتی در ماه‌های نخست عرضه ChatGPT، برخی کاربران مدعی شدند که این چت‌بات در پاسخ به پرسش‌های سیاسی گرایش‌های خاصی دارد، بسیاری آن را شایعه یا بزرگ‌نمایی دانستند.

والدین، معلمان و کارشناسان دیدگاه‌های گسترده‌ درباره تأثیرات هوش مصنوعی بر جوانان و آموزش دارند. اما خودِ دانش‌آموزان چه می‌گویند؟

هوش مصنوعی در آمریکا به یک دوگانه ملی تبدیل شده: مردم از قابلیت‌های این فناوری شگفت‌زده‌اند، اما هم‌زمان نگران تأثیر آن بر مهارت‌ها، روابط انسانی و اعتماد اجتماعی هستند. اکنون بیش از نیمی از شهروندان، آینده هوش مصنوعی را با ترس و بدبینی دنبال می‌کنند و خواستار نظارت و مقررات دقیق هستند.

بهترین اتفاقی که تاکنون برای بشر افتاده یا بدترین؟ پیش‌بینی‌ها درباره تأثیر هوش مصنوعی، از امیدبخش و هیجان‌انگیز تا فاجعه‌بار و آخرالزمانی متغیر است. اما حقیقت چیست؟ شاید همه چیز به کسانی بستگی دارد که سکان‌دار هدایت روند پذیرش این فناوری هستند.

برای بهره‌وری بیشتر، کمی استراحت کنید. برای ایجاد فضای خلاقانه‌تر، ساختار مشخصی ایجاد کنید. برای این که فرزندانتان با شما حرف بزنند، کمتر سؤال بپرسید.

تصورات خیالی از هوش مصنوعی نه تنها نشان‌دهنده خواسته‌های ما از این فناوری بلکه بیانگر درک‌مان از ضعف‌های انسانی است.

در این مقاله، یک مهندس نرم افزار با سابقه از هوش مصنوعی در این حوزه و نکات مهمی که حتی در این دوران، همچنان باید به آنها توجه کرد می‌گوید.

آخرین باری که با ChatGPT  تعامل کردید؛ حس کردید با یک نفر در حال گپ‌زدن هستید یا انگار با چند شخص مختلف صحبت می‌کنید؟

پیش از آنکه دانشگاه‌ها با شتاب به سوی مدرن‌سازی حرکت کرده و خود را به جریان جدید هوش مصنوعی بسپارند، باید ابتدا لحظه‌ای درنگ کنند و نوعی متفاوت از هوش مصنوعی یعنی «هم‌راستایی» (Alignment) و «اینرسی» (Inertia) را در نظر بگیرند.

پژوهشگران امنیتی نشان داده‌اند که چگونه می‌توان یک سیستم هوش مصنوعی را هک کرد تا در دنیای واقعی آشوب ایجاد کند.

اما در نهایت، این فرآیند صرفاً جمع‌آوری اطلاعات موجود از گوشه و کنار اینترنت و ارائه آن‌ها در یک ساختار مشخص است.

با پیشرفت سریع هوش مصنوعی، رقابت دیگر فقط بر سر ساخت مدل‌های هوشمندتر نیست، بلکه بر سر توسعه سیستم‌هایی است که بتوانند فکر کنند، تطبیق‌پذیر باشند و شبیه انسان رفتار کنند.

اگرچه تأثیر هوش مصنوعی بر بازار کار انکارناپذیر است، اما نگاهی عمیق‌تر، آینده‌ای متفاوت و حتی توانمندسازتر را نشان می‌دهد.

مدل‌های یادگیری عمیق که بر اساس بیش از هزار ضربه پنالتی در مسابقات فوتبال آموزش دیده‌اند، توانستند بهتر از دروازه‌بان‌های واقعی مسیر حرکت توپ را پیش‌بینی کنند.

در حالی که ممکن است مشاغل رسانه‌ای کاهش یابند، ارزش‌هایی که در قلب گزارشگری خوب قرار دارند سرانجام می‌توانند پاداش بگیرند. البته، اگر اکوسیستم هوش مصنوعی را به شکل درستی بسازیم.