وقتی قانون‌گذاران هم برای قانون‌نویسی سراغ هوش مصنوعی می‌روند

«کنت رو» (Kent Roe) مرد پرمشغله‌ای است. او علاوه بر شغل تمام‌وقت خود به‌عنوان ارزیاب زمین‌های کشاورزی، در هیئت‌مدیره یک شرکت خدمات عمومی و همچنین در شورای کلیسای محلی خود عضویت دارد. گویی این مشغله‌ها کافی نبود و او تا ۴۰ روز در سال را نیز به‌عنوان یکی از ۷۰ قانون‌گذار در مجلس نمایندگان ایالات داکوتای جنوبی خدمت می‌کند که کاری طاقت‌فرسا و بدون نیروی کمکی چندانی است. داکوتای جنوبی دارای کوچک‌ترین کادر قانون‌گذاری در کشور است؛ تقریباً ۶۰ کارمند به قانون‌گذاران در زمینه تحقیق و پیش‌نویس قوانین کمک می‌کنند.

کنت رو این روزها برای مدیریت حجم کاری خود به هوش مصنوعی متکی است. این نماینده می‌گوید که از چت‌بات‌های هوش مصنوعی برای تحقیق، تدوین استدلال‌ها و تأمل پیرامون محورهای گفت‌وگو استفاده می‌کند. او با اشتیاق می‌گوید: «صادقانه بگویم، من عاشق آن هستم. چت‌بات یک موتور جستجوی بسیار قدرتمند است.» او همچنین گاهی اوقات از هوش مصنوعی برای کمک به نگارش بخش‌هایی از لوایح قانونی استفاده می‌کند. این قانون‌گذار اولین پیش‌نویس لوایح را از طریق Grok پردازش کرد تا ایده‌های خود را بهبود بخشد یا بررسی کند که کدام ایالت‌های دیگر ممکن است قوانین مشابهی را تصویب کرده باشند. همچنین از Grok خواست تا آنچه را که خود «آزمون تنش قانون اساسی» (constitutional stress test) می‌نامد را روی لوایح پیشنهادی اعمال کند. او خاطرنشان می‌کند: «هوش مصنوعی یک ابزار پذیرفته‌شده است، درست همان‌طور که ماشین‌حساب برای انجام ریاضیات یا تلفن همراه برای برقراری تماس تلفنی استفاده می‌شود. ما دیگر در دنیای کالسکه‌ها و شلاق‌ها زندگی نمی‌کنیم.»

هوش مصنوعی در مجالس قانون‌گذاری به سرعت در حال گسترش است

استفاده از هوش مصنوعی در میان قانون‌گذاران ایالتی و کارکنان آن‌ها در حال افزایش چشمگیری است. یک نظرسنجی توسط «کنفرانس ملی قانون‌گذاران ایالتی» (National Conference of State Legislatures) که یک گروه غیرحزبی متشکل از قانون‌گذاران کنونی است، نشان داد که ۴۴ درصد از کارکنان مجالس ایالتی در سال گذشته از هوش مصنوعی در امور کاری خود استفاده کرده‌اند؛ درحالی‌که این رقم در سال ۲۰۲۴ تنها ۲۰ درصد بوده است. فرمانداران و نهادهای ایالتی نیز در حال پذیرش این فناوری هستند؛ البته تا حدی به‌منظور اصلاح و کاهش مقررات مفرط و بدنگاشته‌شده. بدبینان نسبت به وقوع سیلابی از «قوانین بی‌کیفیت» (slop laws) تولیدشده توسط هوش مصنوعی که منجر به اختلال در مجالس قانون‌گذاری می‌شود، هشدار می‌دهند که ممکن است برخی نمایندگان صرفاً آنچه را که Claude یا ChatGPT به آن‌ها می‌گوید، طوطی‌وار تکرار می‌کنند.

کمبود نیرو، قانون‌گذاران را به سمت چت‌بات‌ها سوق می‌دهد

اکثر قانون‌گذاران ایالتی از روی نیاز به هوش مصنوعی روی می‌آورند. «نیک هوهیسل» (Nick Hoheisel)، عضو جمهوری‌خواه مجلس نمایندگان کانزاس با تأسف می‌گوید: «حجم کاری زیادی وجود دارد و هیچ کارمندی برای کمک وجود ندارد.» او می‌گوید تحقیقی که پیش‌ازاین ساعت‌ها زمان می‌برد، اکنون در عرض چند دقیقه قابل انجام است. هوش مصنوعی همچنین می‌تواند به قانون‌گذارانِ تحت فشاری که از آن‌ها انتظار می‌رود مجموعه گیج‌کننده‌ای از مسائل سیاست‌گذاری را درک کنند، کمک کند تا در برابر لابی‌گرانی که از منابع بهتری برخوردارند، مقاومت کنند. «مونیک پریستلی» (Monique Priestley)، عضو دموکرات مجلس نمایندگان ورمونت می‌گوید که از هوش مصنوعی برای صحت‌سنجی لابی‌گری‌ها در طول جلسات استماع کمیته‌ها استفاده می‌کند و می‌گوید: «من در واقع مچ لابی‌گرها را در حال دروغ‌گویی گرفته‌ام.»

اما قانون‌گذاری با توهمات هوش مصنوعی چه می‌کند؟

بااین‌حال، برای قانون‌گذارانی که از مدل‌های همه‌منظوره (General-purpose models) استفاده می‌کنند، دروغ‌پردازی یا ساختگی بودن اطلاعات هوش مصنوعی یک مشکل بزرگ است. کنت رو می‌گوید که گاهی اوقات یک پرامپت را «ده بار یا صد بار» اجرا می‌کند تا بتواند پاسخ صحیح را کالیبره کند. هوهیسل نیز به نوبه خود می‌گوید که مدل‌های هوش مصنوعی بیشترین توهم (Hallucination) را در زمینه رویه قضایی دارند. «جان مک‌کالو» (John McCullough)، رئیس شورای تحقیقات قانون‌گذاری داکوتای جنوبی نیز خاطرنشان می‌کند که درهرصورت، لوایح پیش‌نویس شده با کمک هوش مصنوعی همچنان تحت نظارت وکلا، ویراستاران و محققان قرار دارند. اما وکلای شوراهای قانون‌گذاری در حال حاضر نیز با حجم کاری خردکننده‌ای دست‌وپنجه نرم می‌کنند و موجی از قوانین بی‌کیفیتِ تولیدشده با هوش مصنوعی می‌تواند به‌راحتی آن‌ها را غرق کند.

در سطحی عمیق‌تر، نگرانی‌های زیادی وجود دارد که قانون‌گذارانی که بیش از حد متکی به هوش مصنوعی هستند، ممکن است تفکر انتقادی در مورد مسائل مهم را دشوارتر بیابند. فرآیندهای فکری مانند نگارش، حل مسئله و استدلال از مهارت‌های ذاتیِ این شغل هستند. واگذاری این امور به یک هوش مصنوعی، پرسش‌های جدی و آشکاری را در مورد معنای واقعیِ قانون‌گذار بودن مطرح می‌کند. هوهیسل اذعان می‌کند: «من نگران هستم که چت‌بات‌ها تفکر مستقل را از بین ببرند. موکلان شما Claude یا ChatGPT را انتخاب نمی‌کنند. آن‌ها شما را انتخاب می‌کنند.»

گزارش حاضر در نسخه April 25^th 2026 نشریه The Economist منتشر شده است.